Weesdorp

De genocide

In een periode van 100 dagen vonden in het voorjaar van 1994 tussen een half miljoen en een miljoen mensen de dood tijdens de Rwandese genocide. Vooral Tutsi’s en gematigde Hutu’s waren het slachtoffer. Het geweld kwam ook voor de poorten van de gemeenschap Abaja ba Kristo. Hutu-milities eisten de uitlevering van Tutsi-zusters. De zusters die over etnische grenzen heen aan elkaar verbonden waren door het geloof weigerden en bereidden zich voor op de dood. Ondanks de dreigementen om op een later moment terug te komen, bleven de milities weg. 

Weesdorp
De genocide heeft naar schatting 250.000 kinderen van hun ouders gescheiden of beroofd en als wees achtergelaten. Omdat de gemeenschap gespaard is gebleven tijdens deze vreselijke periode voelden de zusters zich geroepen zich te ontfermen over de vele weeskinderen. Abaja ba Kristo opende een weesdorp voor kinderen van wie de ouders vermoord of vermist waren. Het weesdorp kreeg de naam: Village INEZA. Het dorp startte op 25 oktober 1995 met een woning voor acht kinderen en is inmiddels uitgegroeid tot vijf woningen voor 60 kinderen. Zuster Dorien Peet gaf van 1995 tot 2001 leiding aan het dorp. 

Het dorp bevindt zich op het terrein van de diaconessen. In elk van de vijf huizen wonen ongeveer twaalf kinderen, een diacones en een hulp in de huishouding. De normale gezinssituatie wordt zoveel mogelijk nagebootst. Overdag gaan de kinderen naar school. Daarnaast bewerken ze een stukje grond en verzorgen ze kleinvee. 

Village INEZA - INEZA is een  woord uit het Kinyaruanda – de nationale taal van Rwanda. Het is een woord vol betekenis, dat moeilijk te vertalen is met een Nederlands woord. Ineza kan vertaald worden met goedheid en schoonheid. Er zit ook iets in van ‘tot een zegen zijn’.

Hereniging

De zusters van het weesdorp doen hun best om de kinderen te herenigen met familie. Dit verloopt vaak uiterst moeizaam. Veel mensen zijn omgebracht; anderen zijn gevlucht. Sommigen willen of kunnen de zorg voor een (achter)neef of nicht niet op zich nemen.  Toch gebeuren er mooie dingen en vinden er regelmatig herenigingen plaats. Ook na de hereniging krijgen de kinderen – en hun familie – steun vanuit de diaconessengemeenschap. 

Huizenbouw

Kinderen die herenigd worden komen vaak in gezinnen terecht waarvan het huis in slechte toestand verkeert. De zusters helpen dan met het opknappen van het huis. Ook worden er huizen gebouwd voor weeskinderen die zelfstandig kunnen gaan wonen en geen familie hebben.

Aids

Hoewel de genocide inmiddels al weer geruime tijd achter ons ligt, is de zorg voor weeskinderen nog geen verleden tijd. Aids heeft hard toegeslagen in Rwanda en is een van de drie belangrijkste doodsoorzaken. De gemiddelde levensverwachting is gedaald van 54 naar 42 jaar. Veel kinderen hebben hun ouders verloren aan de ziekte. Als er ook geen ooms of tantes meer zijn om voor de kinderen te zorgen, is er soms nog een opa of oma die de kinderen opvangt. Veel kinderen blijven alleen achter. Over hen willen de diaconessen zich ontfermen. 

Ik wil het weesdorp en de kinderen van Village Ineza steunen. Hoe kan dat?

• u kunt een gift overmaken voor het weesdorp.
• u kunt zich aanmelden als financiële pleegouder van een weeskind.
• u kunt een steentje bijdragen aan de bouw van een huis voor een weeskind. 

Ja, ik wil village Ineza steunen!